ความจริงในความรัก

มันเป็นความจริงที่ใครบางคน อาจจะหลงลืมมันไป
แต่ยังไงมันก็คือความจริงอยู่ดีนั่นแหละ

1. การรักและไม่ได้รับรักตอบ เป็นทุกข์ แต่สิ่งที่ทุกข์ยิ่งกว่า คือ การรักใครสักคน
แต่ไม่มีความกล้าพอที่จะบอกให้คนคนนั้นรู้ และต้องมาเสียใจภายหลัง

2. พระเจ้าอาจจะต้องการให้เราพบคนที่ไม่ใช่..ก่อนที่จะมาพบคนที่ใช่
เพื่อเวลาเราพบคนคนนั้นแล้ว เราจะได้รู้สึกซาบซึ้งถึงพรที่ท่านประทานมา

3. ความรักคือความรู้สึกที่คุณยังห่วงใยใครสักคนอยู่ แม้จะแยกความรู้สึก ความลุ่มหลง
และความสัมพันธ์แบบรักใคร่ออกไปแล้ว

4. สิ่งที่น่าเศร้าในชีวิต คือการพบคนที่มีความหมายอย่างมากสำหรับเรา
แต่มาค้นพบภายหลังว่าเราไม่ได้ถูกกำหนดมาเพื่อสิ่งนั้น และจะต้องปล่อยให้ผ่านพ้นไป

5. เมื่อประตูแห่งความสุขปิดลง ประตูแห่งความสุขบานอื่นก็จะเปิดขึ้น
แต่เราก็มัวแต่มองประตูที่ปิดลงไปแล้วเนิ่นนานจนกระทั่งเรามองไม่เห็นประตูที่ เปิดไว้รอเรา

6.เพื่อนที่ดีที่สุดคือคนที่คุณสามารถนั่งอยู่ริมระเบียงด้วยกันโดยไม่พูดอะไร กันสักคำ
แต่สามารถเดินจากไปด้วยความรู้สึกเหมือนได้คุยกันอย่างประทับใจที่สุด

7.เป็นความจริงที่เราไม่สามารถรู้เลยว่าเรามีอะไรอยู่จนกว่าเราจะสูญเสียมันไป
แต่ก็จริงอีกเช่นกันที่เราไม่รู้ว่าเราพลาดอะไรไปบ้างจนกระทั่งสิ่งนั้นเข้ามาหาเรา

8. การมอบความรักทั้งหมดให้ใครสักคนไม่ได้เป็นหลักประกันว่าเขาจะรักเราตอบ
อย่าหวังที่จะได้รักตอบ แต่จงรอให้มันงอกงามขึ้นในหัวใจเขา แต่ถ้ามันไม่ได้เป็นเช่นนั้น
ก็ให้พอใจว่าอย่างน้อยมันก็ได้งอกงามขึ้นในใจของเรา

9. มีสิ่งที่คุณต้องการจะได้ยิน แต่คุณจะไม่ได้ยินมันจากปากของคนที่คุณอยากได้ยิน
แต่อย่าทำตัวเป็นคนหูหนวกโดยไม่รับฟังสิ่งนั้นจากคนที่เขาบอกกับคุณจากหัวใจ

10. อย่าบอกลา ถ้าคุณยังต้องการจะพยายามต่อไป อย่าท้อใจถ้าคุณยังรู้สึกว่าคุณไปไหว
อย่าพูดว่าคุณไม่รักคนคนนั้นอีกแล้ว ถ้าคุณไม่สามารถทำใจได้

04.พริกไทย - รักสามเส้า.mp3 -

อะไร ๆ เดิม ๆ ที่มีอยู่
อะไร ๆ เดิม ๆ ที่คุ้นตา
อะไร ๆ ที่เราเคยเสาะหา
อะไร ๆ ที่ทำให้เราต้องเปลี่ยนไป
อะไร ๆ เดิม ๆ ที่เคยมี
อะไร ๆ เดิม ๆ ที่เข้าใจ
อะไร ๆ เดิม ๆ จากไปไหน
อะไร ที่ทำให้เราไม่รักกัน

อย่าบอกฉันว่ามันหายไป
อย่าบอกว่าใจ เปลี่ยนไปไม่รักกัน
ไม่อยากรู้เรื่องเธอและฉันที่ เคยมีกัน
วันนั้นแค่ฝันไป. . .

และฉันจะทำอย่างไรต่อจากนี้
วันเวลาดีดี ที่มีหมดความหมาย
และฉันจะทนได้นานสักแค่ไหน
กับช่วงเวลาที่มันเดียวดายไม่มีเธอ
และฉันต้องรออีกนานสักเพียงไหน
ใจที่มันละลายจนเริ่มชินกับความเหงา
และฉันต้องทน ต้องทรมานกับความปวดร้าว
กับเรื่องของเราอีกนานเท่าไร. . .

พรุ่งนี้จะเป็นยังไงถ้าพบเธอ
พรุ่งนี้จะเป็นยังไงถ้าคุยกัน
พรุ่งนี้จะเป็นอย่างไรเรื่องเรานั้น ไม่มีซึ่งกันและกันเหมือนเคยๆ
พรุ่งนี้จะเป็นยังไงถ้าเราจบ
พรุ่งนี้จะเป็นยังไงไม่ชิดใกล้
พรุ่งนี้จะเป็นอย่างไรเธอไปไหน
และเธอจะไปกับใครที่ไม่ใช่ฉัน

เพราะว่าชั้นยังต้องการเธอ และตัวชั้นยังไม่แน่ใจ
ว่าตัวชั้นจะทำได้
ถ้าลืมเธอไปเรื่องของเรา....

ถ้ามีเวทมนตร์ จะเสกให้ความโกรธหายไป
ให้เหลือแต่หัวใจที่สะอาดใสบริสุทธิ์
เหมือนสีของเกล็ดทรายในทะเลที่ไม่เคยมีใครเหยียบย่ำ
ให้ใบหน้าถูกแต่งแต้มเพียงรอยยิ้ม
ให้น้ำเสียงฟังดูกังวาลเหมือนระฆังแก้ว
ให้ความทรงจำที่ผ่านมาและกำลังจะผ่านไป
เต็มไปด้วยความงดงาม
แต่โลกนี้ช่างโหดร้าย
เมื่อพระเจ้าได้สร้างความโกรธมาเป็นบททดสอบที่สาหัส
หลายคนผ่านไปได้
และหลายคนก็ไม่สามารถผ่านไปได้
ต้องจมวนเวียนกับสิ่งที่อยากหลุดพ้น

ความจริงของความจริงแล้ว ใครที่ไหนเล่า? อยากจะโกรธ
เพราะความโกรธ เหมือนยาพิษ ที่ทำให้เราอัปลักษณ์
ใช่.. ไม่มีใครอยากอัปลักษณ์
ฉันอาจจะดูเป็นคนหุนหันพลันแล่น
เจ้าอารมณ์ หงุดหงิดง่าย เอาแต่ใจ แต่เชื่อไหม?
มันน้อยครั้งมากที่ฉันจะโกรธใครสักคน
น้อยครั้งมากที่ฉันจะรู้สึกเหมือนไฟที่เย็นเหยียบช็อต
จนก้าวขาไม่ออก
น้อยครั้งมากที่มือฉันเย็นเป็นก้อนน้ำแข็ง
หยิบจับอะไรไม่ได้สักอย่าง
น้อยครั้งมากที่ร่างกายฉันสั่นสะท้าน
จนไม่อาจควบคุมอารมณ์
ฉันเกลียดการถูกหักหลังจากคนที่รัก
แต่ดูเหมือนว่า ฉันยิ่งเกลียดมันเท่าไร
เรื่องเช่นนี้ก็จะเกิดขึ้นซ้ำซากกับฉันทุกที
โกรธ.. เพราะรัก จึงโกรธ
ถ้าไม่ได้รัก จะไม่รู้สึกอะไรสักนิด
ก็แค่คนหนึ่งคนบนโลกใบนี้
โกรธตัวเอง ที่ไม่สามารถหยุดโกรธ
ไม่สามารถเอาเหตุผลมาตัดสินปัญหา
ไม่มีทางออกที่ดีเลย
เมื่อฉันถูกต้อนมาถึงทางตัน
ฉันไม่ใช่คนที่จะทำร้ายใคร
ถ้าใครไม่มาทำอะไรฉันก่อน
แต่คนที่ฉันรัก กับสภาพของฉันตอนนี้
มันมีทางเลือกอะไรบ้างนะ?
คิดอะไรไม่ออกแล้ว
คงได้แต่หวังว่า
จะมีปาฏิหาริย์อะไรสักอย่าง..สักครั้ง..ช่วยเสกให้ความโกรธในใจฉันหายไป
คงได้แต่หวัง..................